Departament Sprawiedliwości w Stanie San Andreas

Spis treści

Zdjęcie przedstawiające Konstytucję

Kodeks Karny Stanu San Andreas

TYTUŁ I — Przepisy ogólne i definicje

Rozdział 1: Podstawowe pojęcia

Sekcja 1.

    • Przestępstwem jest czyn człowieka zabroniony pod groźbą kary przez niniejszy Kodeks.
    • Przestępstwo dzieli się na:
      • zbrodnie – czyny o najwyższym stopniu społecznej szkodliwości, zagrożone karą powyżej 10 lat pozbawienia wolności, dożywociem lub karą śmierci,
      • występki – czyny o średnim stopniu społecznej szkodliwości, zagrożone karą od grzywny do 10 lat pozbawienia wolności,
      • wykroczenia – czyny o niższym stopniu społecznej szkodliwości, zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do 1 roku.

Sekcja 2.

    • Odpowiedzialności karnej podlega osoba fizyczna, która ukończyła 18 rok życia.
    • W wyjątkowych przypadkach odpowiedzialności karnej może podlegać osoba, która ukończyła 15 rok życia, jeśli dopuściła się zbrodni określonej w niniejszym Kodeksie.
    • Odpowiedzialności karnej nie ponosi osoba:
      • niezdolna do rozpoznania znaczenia czynu w chwili jego popełnienia z powodu choroby psychicznej,
      • działająca w stanie wyższej konieczności,
      • działająca w obronie koniecznej w granicach prawa.

Sekcja 3.

    • Obywatelem w rozumieniu niniejszego Kodeksu jest każda osoba fizyczna posiadająca stałe miejsce zamieszkania na terytorium Stanu San Andreas lub przebywająca na jego obszarze na podstawie prawa.

Sekcja 4.

    • Funkcjonariuszem publicznym jest osoba, która na podstawie prawa lub powierzonej funkcji:
      • pełni służbę w organach państwowych, sądach, prokuraturze lub innych instytucjach publicznych,
      • pełni służbę w Policji, Straży Pożarnej, Służbie Więziennej, lub innych służbach mundurowych,
      • została upoważniona do wykonywania zadań w interesie publicznym.

Sekcja 5.

    • Organizacją przestępczą jest związek co najmniej trzech osób, który:
      • posiada strukturę hierarchiczną lub rozproszoną,
      • działa w sposób zorganizowany i ciągły,
      • ma na celu popełnianie przestępstw określonych w niniejszym Kodeksie.

Sekcja 6.

    • Substancjami kontrolowanymi są środki odurzające, substancje psychotropowe, ich prekursory oraz inne substancje objęte zakazem posiadania, produkcji lub obrotu zgodnie z prawem Stanu San Andreas.

Sekcja 7.

    • Bronią w rozumieniu niniejszego Kodeksu są wszelkie przedmioty i urządzenia przeznaczone do rażenia celów żywych lub martwych przy użyciu siły fizycznej, mechanicznej, chemicznej bądź elektrycznej.
    • Materiałami wybuchowymi są substancje lub mieszaniny zdolne do gwałtownego wyzwolenia energii, powodujące zniszczenia w otoczeniu.


Rozdział 2: Formy winy i odpowiedzialności

Sekcja 8.

    • Aby czyn został uznany za przestępstwo, muszą wystąpić łącznie:
      • actus reus - czyn zabroniony,
      • mens rea - stan umysłowy sprawcy,
      • związek przyczynowy między czynem a skutkiem.
    • Brak któregokolwiek z elementów wyłącza odpowiedzialność karną, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Sekcja 9.

    • W prawie Stanu San Andreas wyróżnia się następujące stany umysłu sprawcy:
      • zamiar - świadome dążenie do dokonania czynu zabronionego,
      • wiedza - świadomość, że określone działanie lub skutek nastąpi w wyniku czynu,
      • lekkomyślność - świadome ignorowanie znacznego ryzyka,
      • niedbalstwo - brak należytej staranności, którego wymaga prawo w danych okolicznościach.
    • Stopień winy sprawcy wpływa na wymiar kary przewidziany w Kodeksie.

Sekcja 10.

    • Odpowiedzialności karnej podlega osoba, która ukończyła 18 rok życia.
    • Osoba w wieku od 15 do 18 lat może ponosić odpowiedzialność jak dorosły, jeżeli dopuściła się poważnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu publicznemu.
    • Osoba niezdolna do rozpoznania znaczenia czynu z powodu choroby psychicznej lub upośledzenia umysłowego nie podlega odpowiedzialności karnej, chyba że możliwe jest zastosowanie środków zabezpieczających.

Sekcja 11.

    • Sprawcą jest osoba, która bezpośrednio dopuszcza się czynu zabronionego.
    • Współsprawcą jest osoba, która działa wspólnie i w porozumieniu ze sprawcą, ułatwiając lub wspierając popełnienie czynu.
    • Każdy współsprawca odpowiada jak za własny czyn, niezależnie od stopnia udziału.

Sekcja 12.

    • Wspólnikiem w przestępstwie jest osobą, która świadomie pomaga sprawcy w dokonaniu czynu, dostarczając środków, informacji lub wsparcia.
    • Wspólnik w przestępstwie przed faktem jest osobą, która umożliwia lub organizuje popełnienie czynu, ale sama nie uczestniczy w jego wykonaniu.
    • Wspólnik w przestępstwie po fakcie jest osobą, która pomaga sprawcy po dokonaniu czynu, w szczególności przez:
      • ukrycie sprawcy,
      • utrudnianie działań organów ścigania,
      • niszczenie dowodów.

Sekcja 13.

    • Odpowiedzialności za usiłowanie podlega osoba, która wykonała znaczną część czynności zmierzających bezpośrednio do dokonania czynu, lecz skutek nie nastąpił.
    • Usiłowanie jest karalne w takim samym stopniu jak dokonanie, chyba że ustawa przewiduje inaczej.
    • Usiłowanie nie podlega karze, jeżeli sprawca dobrowolnie odstąpił od dalszego działania i zapobiegł skutkowi.

Sekcja 14.

    • Podżeganiem jest nakłanianie, zachęcanie lub zlecanie innej osobie popełnienia czynu zabronionego.
    • Podżeganie jest karalne niezależnie od tego, czy czyn został dokonany.

Sekcja 15.

    • Zmowa zachodzi, gdy dwie lub więcej osób zawiera porozumienie w celu dokonania przestępstwa.
    • Do odpowiedzialności wystarcza zawarcie porozumienia, nawet jeśli czyn nie został ostatecznie dokonany.
    • Każdy uczestnik zmowy odpowiada za wszystkie przewidywalne czyny popełnione przez współsprawców w ramach porozumienia.


Rozdział 3: Klasyfikacje prawne

Sekcja 16.

    • W prawie Stanu San Andreas stosuje się następujące rodzaje kar:
      • kara grzywny,
      • kara ograniczenia wolności,
      • kara pozbawienia wolności,
      • kara dożywotniego pozbawienia wolności,
      • kara śmierci,
      • kary dodatkowe,
      • konfiskata mienia.
    • Kara śmierci może zostać orzeczona wyłącznie po jednomyślnym orzeczeniu ławy przysięgłych oraz pełnym postępowaniu apelacyjnym.


Rozdział 4: Kary i środki karne

Sekcja 17.

    • Kara grzywny polega na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej na rzecz Skarbu Stanu San Andreas.
    • Wymierzając karę grzywny, sąd bierze pod uwagę:
      • stopień winy i szkodliwości czynu,
      • możliwości zarobkowe i majątkowe sprawcy,
      • sytuację rodzinną i życiową sprawcy.
    • Grzywna może być orzeczona samodzielnie lub łącznie z inną karą.
    • W razie niewywiązania się z obowiązku zapłaty grzywna może zostać zamieniona na karę pozbawienia wolności w wymiarze określonym przez sąd.

Sekcja 18.

    • Kara ograniczenia wolności może obejmować w szczególności:
      • obowiązek wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne,
      • zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu,
      • obowiązek przebywania w określonym miejscu w wyznaczonym czasie,
      • nadzór elektroniczny.
    • Kara ograniczenia wolności może trwać od 1 miesiąca do 36 miesięcy.
    • Naruszenie warunków ograniczenia wolności skutkuje zamianą kary na pozbawienie wolności.

Sekcja 19.

    • Kara pozbawienia wolności odbywana jest w zakładzie karnym, a wobec nieletnich w zakładzie poprawczym.
    • Wymiar kary pozbawienia wolności określony jest w przepisach szczególnych niniejszego Kodeksu.
    • Kara pozbawienia wolności może wynosić od kilku dni do dożywotniego pozbawienia wolności.
    • Osadzony ma prawo do humanitarnego traktowania, opieki medycznej i dostępu do obrony prawnej.

Sekcja 20.

    • Kara dożywotniego pozbawienia wolności polega na umieszczeniu skazanego w zakładzie karnym na czas nieokreślony.
    • Możliwość warunkowego zwolnienia zależy od decyzji sądu oraz przepisów szczególnych, zwykle po odbyciu co najmniej 25 lat kary.

Sekcja 21.

    • Kara śmierci może zostać orzeczona wyłącznie w przypadku najcięższych zbrodni, określonych w niniejszym Kodeksie.
    • Orzeczenie kary śmierci wymaga:
      • jednomyślnego wyroku ławy przysięgłych,
      • przeprowadzenia postępowania apelacyjnego,
      • potwierdzenia zgodności z Konstytucją.
    • Kara śmierci wykonywana jest w sposób przewidziany ustawą stanowioną przez legislaturę Stanu San Andreas.

Sekcja 22.

    • Nadzór sądowy polega na oddaniu sprawcy pod nadzór sądu lub kuratora w miejsce wykonania kary pozbawienia wolności.
    • W ramach nadzoru sąd może nałożyć obowiązki, w szczególności:
      • obowiązek pracy zarobkowej lub nauki,
      • zakaz kontaktu z określonymi osobami,
      • uczestnictwo w terapii lub programach resocjalizacyjnych,
      • regularne zgłaszanie się do kuratora.
    • Naruszenie warunków probation skutkuje odwołaniem środka i zamianą go na karę pozbawienia wolności.

Sekcja 23.

    • Zwolnienie warunkowe jest instytucją polegającą na warunkowym zwolnieniu skazanego z odbywania reszty kary pozbawienia wolności.
    • Decyzję o udzieleniu zwolnienia warunkowego podejmuje specjalna komisja ds. zwolnień warunkowych.
    • Warunkowo zwolniony pozostaje pod nadzorem kuratora sądowego do czasu zakończenia okresu próby.
    • Naruszenie warunków zwolnienia warunkowego skutkuje powrotem do zakładu karnego w celu odbycia pozostałej części kary.

Sekcja 24.

    • Kary dodatkowe mogą być orzekane niezależnie od kary głównej i obejmują w szczególności:
      • zakaz prowadzenia działalności gospodarczej,
      • zakaz wykonywania określonego zawodu lub funkcji,
      • zakaz posiadania i nabywania broni,
      • zakaz uczestniczenia w określonych wydarzeniach,
      • zakaz zbliżania się lub kontaktowania się z określonymi osobami.
    • Środki zabezpieczające stosuje się wobec sprawców stwarzających stałe zagrożenie dla porządku publicznego, w szczególności:
      • umieszczenie w zakładzie psychiatrycznym,
      • przymusowe leczenie uzależnień.

Sekcja 25.

    • Konfiskacie podlega mienie pochodzące bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa.
    • Konfiskacie podlega także mienie użyte do popełnienia przestępstwa, w szczególności pojazdy, broń i narzędzia.
    • Konfiskata nie może naruszać praw osób trzecich działających w dobrej wierze.

TYTUŁ II — Przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu

Rozdział 1: Zakłócanie porządku

Sekcja 26.

    • Zakłócanie spokoju publicznego polega na:
      • wszczynaniu kłótni lub awantury w miejscu publicznym,
      • używaniu wulgarnych, obraźliwych lub prowokacyjnych słów w sposób mogący wywołać naruszenie porządku,
      • nadmiernym hałasowaniu zakłócającym życie publiczne lub prywatne.
    • Zakłócanie spokoju publicznego stanowi wykroczenie.
    • Zakłócanie spokoju publicznego podlega karze grzywny od 50 do 500 dolarów amerykańskich lub/i karze pozbawienia wolności do roku.

Sekcja 27.

    • Kto bierze udział w bójce w miejscu publicznym, podlega odpowiedzialności karnej.
    • Bójką jest każde starcie fizyczne co najmniej dwóch osób, narażające osoby postronne na niebezpieczeństwo.
    • Udział w bójce podlega karze grzywny od 500 do 1000 dolarów amerykańskich oraz karze pozbawienia wolności do roku.
    • Jeżeli skutkiem bójki jest poważne uszkodzenie ciała lub śmierć, czyn zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do 5 lat.

Sekcja 28.

    • Udziałem w zamieszkach jest aktywne uczestnictwo w zgromadzeniu co najmniej trzech osób, które stosują przemoc, groźby lub niszczą mienie publiczne bądź prywatne.
    • Bierny udział w zamieszkach, bez stosowania przemocy podlega karze grzywny od 300 do 1000 dolarów amerykańskich lub/i karze pozbawienia wolności do roku.
    • Organizowanie lub przewodzenie zamieszkom, zagrożone jest karą pozbawienia wolności od roku do 3 lat oraz grzywnie w wysokości od 3500 do 10000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 29.

    • Kto w miejscu publicznym obnaża swoje narządy płciowe w sposób mogący zgorszyć lub obrazić inne osoby, podlega odpowiedzialności karnej.
    • Publiczne obnażanie się jest zagrożone aresztem na 24 godziny oraz karą grzywny od 1000 do 5000 dolarów amerykańskich.
    • Jeżeli czyn jest połączony z aktem seksualnym wobec osoby trzeciej, czyn jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 do 5 lat oraz finansowym zadośćuczynieniem dla ofiary przestępstwa.


Rozdział 2: Wtargnięcia i naruszenia bezpieczeństwa

Sekcja 30.

    • Kto bez uprawnienia wchodzi lub pozostaje na cudzym terenie, budynku lub w pojeździe, dopuszcza się bezprawnego wtargnięcia.
    • Bezprawne wtargnięcie podlega karze grzywny od 100 do 2500 dolarów amerykańskich lub/i karze pozbawienia wolności do roku.

Sekcja 31.

    • Kto wdziera się na teren prywatny, budynek lub do pojazdu, używając siły fizycznej, przełamując zabezpieczenia lub grożąc użyciem broni, dopuszcza się wtargnięcia z użyciem przemocy.
    • Wtargnięcie z użyciem przemocy podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 5 lat oraz grzywnie w wysokości od 3000 do 15000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 32.

    • Kto bezprawnie wchodzi na teren lub do budynku instytucji publicznej, w szczególności sądów, urzędów, szkół czy szpitali, dopuszcza się przestępstwa wtargnięcia na teren instytucji publicznej.
    • Wtargnięcie takie podlega karze grzywny od 2000 do 8000 dolarów amerykańskich oraz karze pozbawienia wolności do 3 lat.

Sekcja 33.

    • Kto bezprawnie wchodzi, zakłóca funkcjonowanie lub niszczy obiekty infrastruktury krytycznej, w szczególności elektrownie, sieci energetyczne, wodociągi, porty lotnicze, porty morskie, linie kolejowe, dopuszcza się przestępstwa naruszenia bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz wysokiej grzywnie od 25000 do 100000 dolarów amerykańskich.


Rozdział 3: Utrudnianie pracy służbom

Sekcja 34.

    • Kto świadomie i bezprawnie utrudnia, opóźnia lub uniemożliwia wykonywanie obowiązków funkcjonariuszowi publicznemu podczas pełnienia przez niego służby, dopuszcza się przestępstwa.
    • Utrudnianie pracy funkcjonariusza podlega karze grzywny od 500 do 3000 dolarów amerykańskich lub/i karze pozbawienia wolności do 6 miesięcy.

Sekcja 35.

    • Kto podaje świadomie fałszywe dane osobowe, składa fałszywe zeznania lub wprowadza w błąd funkcjonariusza publicznego, dopuszcza się przestępstwa podawania fałszywych informacji.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 1000 do 5000 dolarów amerykańskich oraz karze pozbawienia wolności do 2 lat.

Sekcja 36.

    • Kto świadomie odmawia wykonania wydanego polecenia funkcjonariusza publicznego, w szczególności podczas zatrzymania, kontroli drogowej, akcji ratunkowej lub ewakuacyjnej, dopuszcza się niestosowania się do poleceń.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 250 do 2000 dolarów amerykańskich lub/i karze pozbawienia wolności do 3 miesięcy.

Sekcja 37.

    • Kto świadomie ucieka przed funkcjonariuszem publicznym podejmującym interwencję, pieszo, pojazdem mechanicznym lub innym środkiem transportu, dopuszcza się przestępstwa ucieczki przed funkcjonariuszami.
    • Ucieczka podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 3 lat oraz grzywnie w wysokości od 2500 do 10000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 38.

    • Kto świadomie utrudnia działania ratownicze, w szczególności Policji, Straży Pożarnej, Służby Medycznej lub innych służb działających w stanie wyższej konieczności, dopuszcza się przestępstwa utrudniania działań ratowniczych.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności do 5 lat oraz grzywnie od 5000 do 20000 dolarów amerykańskich.


Rozdział 4: Przestępstwa przeciwko porządkowi i bezpieczeństwu zbiorowemu

Sekcja 39.

    • Kto publicznie wzywa do stosowania przemocy wobec osób, grup społecznych lub instytucji, dopuszcza się przestępstwa nawoływania do przemocy.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat oraz grzywnie w wysokości od 5000 do 25000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 40.

    • Kto publicznie nakłania do ignorowania lub łamania prawa Stanu San Andreas w sposób mogący zagrozić porządkowi publicznemu, dopuszcza się przestępstwa nawoływania do nieposłuszeństwa wobec prawa.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 1000 do 8000 dolarów amerykańskich lub karze pozbawienia wolności do 3 lat.

Sekcja 41.

    • Kto uczestniczy w zgromadzeniu co najmniej 8 osób, które odbywa się bez wymaganego zezwolenia lub wbrew zakazowi wydanemu przez właściwe władze, dopuszcza się udziału w nielegalnym zgromadzeniu.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 200 do 1500 dolarów amerykańskich lub/i aresztowi do 7 dni.

Sekcja 42.

    • Kto organizuje lub przewodzi nielegalnemu zgromadzeniu, dopuszcza się przestępstwa.
    • Organizowanie nielegalnego zgromadzenia podlega karze pozbawienia wolności do 2 lat oraz karze grzywny od 2000 do 10000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 43.

    • Kto poprzez akty przemocy, groźby lub zniszczenie mienia w sposób systematyczny wywołuje w społeczności strach i zakłóca porządek publiczny, dopuszcza się przestępstwa terroryzowania społeczności.
    • Terroryzowanie społeczności podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz wysokiej grzywnie w wysokości od 15000 do 75000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 44.

    • Kto kieruje groźby pod adresem instytucji publicznych, organów państwowych lub służb publicznych, w zamiarze zakłócenia ich funkcjonowania, dopuszcza się przestępstwa.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat oraz grzywnie od 10000 do 50000 dolarów amerykańskich.

TYTUŁ III — Przestępstwa przeciwko mieniu

Rozdział 1: Kradzieże i przywłaszczenia

Sekcja 45.

    • Kto zabiera cudzą rzecz ruchomą w celu jej przywłaszczenia, dopuszcza się kradzieży.
    • Kradzież stanowi wykroczenie, jeżeli wartość rzeczy nie przekracza 10 000 dolarów amerykańskich.
    • Kradzież stanowi przestępstwo, jeżeli wartość rzeczy przekracza 10 000 dolarów amerykańskich.
    • Wykroczenie kradzieży jest karane grzywną w wysokości 2500 dolarów amerykańskich, natomiast jeśli jest to przestępstwo to karą jest grzywna w wysokości 10000 dolarów amerykańskich oraz karą pozbawienia wolności w wysokości 3 lat.

Sekcja 46.

    • Kto dokonuje kradzieży poprzez włamanie do budynku, pojazdu lub innego zamkniętego miejsca, dopuszcza się kradzieży z włamaniem.
    • Kradzież z włamaniem podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 6 lat oraz karze grzywny w wysokości od 5000 do 25000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 47.

    • Kto zabiera cudzy pojazd w celu jego przywłaszczenia lub użycia bez zgody właściciela, dopuszcza się kradzieży pojazdu.
    • Kradzież pojazdu podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 5 lat oraz karze grzywny w wysokości od 3000 do 15000 dolarów amerykańskich.


Rozdział 2: Rabunki i napady

Sekcja 48.

    • Rabunkiem jest zabranie cudzej rzeczy ruchomej w celu jej przywłaszczenia, przy użyciu przemocy wobec osoby, groźby jej natychmiastowego użycia lub doprowadzenia pokrzywdzonego do stanu nieprzytomności albo bezbronności.
    • Rabunek podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 8 lat oraz grzywnie od 5000 do 30000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 49.

    • Kto dokonuje kradzieży z użyciem przemocy, narzędzi wybuchowych lub elektronicznych w celu uzyskania środków z bankomatu, dopuszcza się napadu na bankomat.
    • Napad na bankomat podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat oraz grzywnie od 8000 do 35000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 50.

    • Kto dopuszcza się rabunku na terenie sklepu lub innego punktu handlowego, stosując przemoc, groźby lub zastraszenie, dopuszcza się napadu na sklep.
    • Napad na sklep podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 6 lat oraz grzywnie od 3000 do 20000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 51.

    • Kto dokonuje rabunku w sklepie jubilerskim, niezależnie od użycia broni, dopuszcza się napadu na sklep jubilerski.
    • Napad na sklep jubilerski podlega karze pozbawienia wolności od 4 do 10 lat oraz grzywnie od 15000 do 60000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 52.

    • Kto dokonuje rabunku w banku, kasie oszczędnościowej, kantorze wymiany walut lub innej placówce finansowej, dopuszcza się napadu na placówkę bankową.
    • Napad na placówkę bankową podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 12 lat, a w przypadku użycia broni od 8 do 20 lat, oraz grzywnie od 25000 do 150000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 53.

    • Kto dokonuje rabunku na terenie prywatnego domu, mieszkania lub innej nieruchomości mieszkalnej, dopuszcza się napadu na własność prywatną.
    • Napad na własność prywatną podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 8 lat oraz grzywnie od 5000 do 25000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 54.

    • Kto dokonuje rabunku na sklepie prowadzącym sprzedaż broni lub amunicji, dopuszcza się napadu na sklep z bronią.
    • Napad na sklep z bronią podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz grzywnie od 20000 do 80000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 55.

    • Kto podejmuje działania zmierzające bezpośrednio do dokonania rabunku lub napadu, lecz nie osiąga zamierzonego skutku, odpowiada za usiłowanie napadu.
    • Usiłowanie napadu jest karalne w takim samym zakresie jak dokonanie, chyba że sprawca dobrowolnie odstąpił od czynu i zapobiegł powstaniu skutku.


Rozdział 3: Niszczenie i uszkadzanie mienia

Sekcja 56.

    • Kto umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni cudzą rzecz niezdatną do użytku, dopuszcza się przestępstwa niszczenia mienia.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 500 do 5000 dolarów amerykańskich lub karze pozbawienia wolności do 2 lat.

Sekcja 57.

    • Jeżeli wartość zniszczonego mienia przekracza 50 000 dolarów amerykańskich, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 6 lat oraz grzywnie w wysokości od 10000 do 50000 dolarów amerykańskich.
    • Jeżeli czyn dotyczy mienia o wartości szczególnie dużej lub o znaczeniu publicznym, kara ulega zaostrzeniu do pozbawienia wolności od 4 do 10 lat.

Sekcja 58.

    • Kto niszczy lub uszkadza mienie stanowiące własność Stanu San Andreas, jednostek samorządu terytorialnego lub instytucji publicznych, dopuszcza się przestępstwa niszczenia mienia publicznego.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 5 lat oraz karze grzywny od 3000 do 20000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 59.

    • Kto umyślnie powoduje pożar, który zagraża życiu, zdrowiu lub mieniu w znacznych rozmiarach, dopuszcza się przestępstwa podpalenia.
    • Podpalenie podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 20 lat.
    • Jeżeli skutkiem podpalenia jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci.

Sekcja 60.

    • Kto w miejscu publicznym dokonuje aktu umyślnego uszkodzenia lub oszpecenia cudzego mienia poprzez malowanie, rysowanie, nanoszenie napisów lub innych znaków, dopuszcza się wandalizmu.
    • Wandalizm podlega karze grzywny od 200 do 2500 dolarów amerykańskich, a w razie powtarzalności czynów - także karze pozbawienia wolności do 1 lat.

Sekcja 61.

    • Kto podejmuje działania zmierzające bezpośrednio do zniszczenia lub uszkodzenia cudzego mienia, lecz nie osiąga zamierzonego skutku, odpowiada za usiłowanie.
    • Usiłowanie jest karalne w takim samym zakresie jak dokonanie, chyba że sprawca dobrowolnie odstąpił od dalszego działania i zapobiegł skutkowi.


Rozdział 4: Włamania i oszustwa tożsamościowe

Sekcja 62.

    • Kto bezprawnie uzyskuje dostęp do systemu komputerowego, sieci lub zabezpieczonych danych, dopuszcza się włamania komputerowego.
    • Włamanie komputerowe podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 5 lat oraz grzywnie od 5000 do 30000 dolarów amerykańskich.
    • Jeżeli w wyniku włamania komputerowego dochodzi do zniszczenia, kradzieży lub ujawnienia danych osobowych lub finansowych, kara ulega zaostrzeniu do pozbawienia wolności od 3 do 10 lat.

Sekcja 63.

    • Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub wyrządzenia szkody posługuje się cudzymi danymi osobowymi, dokumentami lub wizerunkiem, dopuszcza się oszustwa tożsamościowego.
    • Oszustwo tożsamościowe podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat oraz obowiązkowi naprawienia szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu.

Sekcja 64.

    • Kto, w celu wprowadzenia innych w błąd lub osiągnięcia korzyści, podaje się za funkcjonariusza publicznego, dopuszcza się podszywania się pod funkcjonariusza.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności do 5 lat oraz karze grzywny od 5000 do 25000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 65.

    • Kto podejmuje działania zmierzające bezpośrednio do włamania lub oszustwa tożsamościowego, lecz nie osiąga zamierzonego skutku, odpowiada za usiłowanie.
    • Usiłowanie jest karalne w takim samym zakresie jak dokonanie, chyba że sprawca dobrowolnie odstąpił od działania i zapobiegł skutkowi.


Rozdział 5: Przestępstwa przeciwko mieniu publicznemu

Sekcja 66.

    • Kto umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatnym do użytku mienie stanowiące własność państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub instytucji publicznych, dopuszcza się przestępstwa zniszczenia mienia publicznego.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat oraz karze grzywny od 5000 do 35000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 67.

    • Kto dokonuje kradzieży rzeczy stanowiących własność państwa, jednostek samorządu lub instytucji publicznych, dopuszcza się kradzieży mienia publicznego.
    • Kradzież mienia publicznego podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 6 lat oraz karze grzywny od 3000 do 25000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 68.

    • Kto, będąc osobą odpowiedzialną za administrowanie, przechowywanie lub wydatkowanie środków publicznych, przywłaszcza je lub wykorzystuje niezgodnie z przeznaczeniem, dopuszcza się defraudacji.
    • Defraudacja środków publicznych podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat, grzywnie w wysokości od 10000 do 100000 dolarów amerykańskich oraz obowiązkowi naprawienia szkody.

Sekcja 69.

    • Kto bezprawnie korzysta z infrastruktury publicznej, w szczególności sieci energetycznych, wodociągowych, transportowych, telekomunikacyjnych, dopuszcza się wykroczenia.
    • W przypadku poważnych strat materialnych lub zagrożenia bezpieczeństwa publicznego czyn stanowi przestępstwo.
    • Kara wynosi, grzywnę od 500 do 5000 dolarów amerykańskich lub/i pozbawienie wolności do 2 lat.

Sekcja 70.

    • Kto umyślnie niszczy, ukrywa, przerabia lub uszkadza dokumenty publiczne, rejestry lub akta urzędowe, dopuszcza się niszczenia dokumentacji publicznej.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 8 lat.

Sekcja 71.

    • Kto bezprawnie usuwa, niszczy lub uszkadza znaki drogowe, sygnalizację świetlną, oznaczenia urzędowe lub inne urządzenia publiczne, dopuszcza się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 1000 do 8000 dolarów amerykańskich lub karze pozbawienia wolności do 3 lat.

TYTUŁ IV — Przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu

Rozdział 1: Przestępstwa przeciwko życiu

Sekcja 72.

    • Kto pozbawia życia inną osobę, dopuszcza się zabójstwa.
    • Zabójstwo podlega karze pozbawienia wolności od 15 do 25 lat, karze dożywotniego pozbawienia wolności, a w szczególnych przypadkach także karze śmierci.

Sekcja 73.

    • Kto dokonuje zabójstwa:
      • z premedytacją,
      • ze szczególnym okrucieństwem,
      • wobec funkcjonariusza publicznego podczas wykonywania obowiązków,
      • w związku z innym przestępstwem ciężkim,
    dopuszcza się zabójstwa kwalifikowanego.
    • Zabójstwo kwalifikowane podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci.

Sekcja 74.

    • Kto pozbawia życia inną osobę działając pod wpływem silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami, dopuszcza się zabójstwa w afekcie.
    • Zabójstwo w afekcie podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat.

Sekcja 75.

    • Kto powoduje śmierć człowieka w wyniku niedbalstwa, lekkomyślności lub naruszenia zasad ostrożności, dopuszcza się nieumyślnego spowodowania śmierci.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 5 lat.

Sekcja 76.

    • Kto namawia, pomaga lub w inny sposób ułatwia popełnienie samobójstwa przez inną osobę, dopuszcza się przestępstwa udziału w samobójstwie.
    • Udział w samobójstwie podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat.

Sekcja 77.

    • Matka, która zabija swoje nowo narodzone dziecko, dopuszcza się dzieciobójstwa.
    • Dzieciobójstwo podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 12 lat.

Sekcja 78.

    • Kto wchodzi w porozumienie z inną osobą w celu dokonania zabójstwa, dopuszcza się spisku w celu zabójstwa.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat, nawet jeżeli zabójstwo nie zostało dokonane.


Rozdział 2: Przestępstwa przeciwko zdrowiu i wolności

Sekcja 79.

    • Kto powoduje u innej osoby naruszenie ciała lub rozstrój zdrowia, dopuszcza się spowodowania uszkodzenia ciała.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 3 lat oraz grzywnie w wysokości od 1000 do 8000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 80.

    • Kto powoduje u innej osoby trwałe kalectwo, ciężką chorobę nieuleczalną, pozbawienie wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia lub inne poważne uszkodzenie ciała, dopuszcza się ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat oraz grzywnie w wysokości od 5000 do 30000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 81.

    • Kto dopuszcza się pobicia innej osoby, powodując u niej obrażenia ciała lub narażając na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia, dopuszcza się pobicia.
    • Pobicie podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 5 lat lub grzywnie w wysokości od 2000 do 12000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 82.

    • Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby jej bliskiej, w zamiarze wzbudzenia w niej uzasadnionej obawy, dopuszcza się przestępstwa.
    • Groźba bezprawna podlega karze pozbawienia wolności do 2 lat lub karze grzywny od 500 do 5000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 83.

    • Kto bezprawnie pozbawia inną osobę wolności, dopuszcza się przestępstwa pozbawienia wolności.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 3000 do 15000 dolarów amerykańskich oraz karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat.

Sekcja 84.

    • Kto bezprawnie uprowadza inną osobę w celu uzyskania okupu, zmuszenia do określonego działania lub zastraszenia, dopuszcza się uprowadzenia.
    • Uprowadzenie podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz karze grzywny w wysokości od 10000 do 75000 dolarów amerykańskich.
    • Jeżeli uprowadzenie połączone jest z użyciem przemocy, broni lub doprowadziło do poważnego uszczerbku na zdrowiu ofiary, czyn podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności.

Sekcja 85.

    • Kto werbuje, transportuje, sprzedaje lub nabywa osobę w celu wykorzystania jej do pracy przymusowej, prostytucji, niewolnictwa lub innych form wyzysku, dopuszcza się handlu ludźmi.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 25 lat oraz konfiskacie mienia pochodzącego z przestępstwa.


Rozdział 3: Ucieczki i odbicia

Sekcja 86.

    • Kto bezprawnie opuszcza areszt, zakład karny, zakład poprawczy lub miejsce zatrzymania, dopuszcza się ucieczki.
    • Ucieczka podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 6 lat oraz karze grzywny od 5000 do 20000 dolarów amerykańskich.
    • Jeżeli ucieczka została dokonana przy użyciu przemocy, groźby lub niebezpiecznego narzędzia, kara wynosi od 4 do 10 lat.

Sekcja 87.

    • Kto świadomie ułatwia innej osobie ucieczkę z aresztu, zakładu karnego, zakładu poprawczego lub miejsca zatrzymania, dopuszcza się pomocy w ucieczce.
    • Pomoc w ucieczce podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 8 lat oraz grzywnie od 8000 do 30000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 88.

    • Kto stosując przemoc, groźby lub podstęp doprowadzając do uwolnienia osoby zatrzymanej, dopuszcza się odbicia.
    • Odbicie podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 12 lat oraz grzywnie od 15000 do 50000 dolarów amerykańskich.
    • Jeżeli odbicie skutkuje ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu lub śmiercią osoby trzeciej, sprawca podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci.

Sekcja 89.

    • Kto utrudnia organom wymiaru sprawiedliwości wykonanie orzeczonej kary poprzez ukrywanie skazanego, fałszowanie dokumentów lub inne działania, dopuszcza się utrudniania wykonywania kary.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności do 4 lat oraz grzywnie od 3000 do 15000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 90.

    • Funkcjonariusz publiczny, który ułatwia osobie zatrzymanej ucieczkę lub odbicie, podlega surowszej odpowiedzialności karnej.
    • Czyn ten podlega karze grzywny w wysokości od 20000 do 100000 dolarów amerykańskich, karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz dożywotniemu zakazowi pełnienia funkcji publicznych.


Rozdział 4: Przestępstwa na tle seksualnym

Sekcja 91.

    • Kto dopuszcza się obcowania płciowego z inną osobą przy użyciu przemocy, groźby lub wykorzystując jej bezradność, dopuszcza się zgwałcenia.
    • Zgwałcenie podlega karze pozbawienia wolności od 8 do 20 lat.
    • Jeżeli skutkiem zgwałcenia jest ciężki uszczerbek na zdrowiu lub śmierć ofiary, sprawca podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci oraz zadośćuczynieniu dla rodziny ofiary.

Sekcja 92.

    • Kto dopuszcza się niechcianych zachowań o charakterze seksualnym wobec innej osoby, w szczególności poprzez dotykanie, składanie propozycji seksualnych lub naruszanie godności osobistej, dopuszcza się molestowania.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 2000 do 15000 dolarów amerykańskich lub/i karze pozbawienia wolności do 3 lat.

Sekcja 93.

    • Kto dopuszcza się czynności seksualnej z osobą małoletnią poniżej 18 roku życia, dopuszcza się wykorzystywania osoby małoletniej.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 25 lat oraz karze grzywny w wysokości od 25000 do 100000 dolarów amerykańskich.
    • Jeżeli ofiarą jest osoba poniżej 14 roku życia, sprawca podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci oraz zadośćuczynieniu dla rodziny ofiary.

Sekcja 94.

    • Kto produkuje, rozpowszechnia, przechowuje lub posiada treści pornograficzne przedstawiające osoby małoletnie, dopuszcza się przestępstwa posiadania pornografii dziecięcej.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz grzywnie od 15000 do 75000 dolarów amerykańskich.
    • Materiały pornograficzne podlegają niezwłocznej konfiskacie oraz zniszczeniu.

Sekcja 95.

    • Kto w miejscu publicznym dopuszcza się aktu seksualnego, w sposób mogący zgorszyć lub obrazić osoby postronne, dopuszcza się przestępstwa obyczajowego.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 1000 do 8000 dolarów amerykańskich lub/i pozbawienia wolności do 2 lat.

TYTUŁ V — Przestępstwa związane z bronią i materiałami wybuchowymi

Rozdział 1: Klasyfikacja broni

Sekcja 96.

    • W rozumieniu niniejszego Kodeksu wyróżnia się następujące kategorie broni:
      • Kategoria 0 - broń biała: wszelkie narzędzia i przedmioty przeznaczone do zadawania obrażeń poprzez kontakt bezpośredni, w szczególności noże, maczety, miecze, pałki, kastety, ostrza ukryte, włócznie, topory.
      • Kategoria 1 - broń krótka: broń palna o długości lufy nieprzekraczającej 16 cali, w szczególności pistolety, rewolwery, pistolety maszynowe o krótkiej lufie.
      • Kategoria 2 - broń długa: broń palna o lufie przekraczającej 16 cali, przeznaczona do strzelania z ramienia, w szczególności karabiny, karabiny automatyczne, karabinki wyborowe.
      • Kategoria 3 - strzelby: broń gładkolufowa przeznaczona do strzelania śrutem lub pociskami, niezależnie od długości lufy.
      • Kategoria 4 - inne nieopisane bronie: w szczególności miotacze ognia, broń improwizowana o dużej sile rażenia, urządzenia miotające substancje chemiczne, granaty, materiały wybuchowe i wszelkie inne urządzenia nieobjęte kategoriami 0–3.
      • Kategoria 5 - broń zabytkowa i czarnoprochowa: broń historyczna, kolekcjonerska lub rekonstrukcyjna, w szczególności muszkiety, karabiny skałkowe, pistolety czarnoprochowe.

Sekcja 97.

    • Klasyfikacja broni ma znaczenie dla określenia zasad:
      • posiadania,
      • obrotu,
      • używania,
      • oraz wysokości sankcji przewidzianych w niniejszym Kodeksie.
    • Przepisy dotyczące broni stosuje się odpowiednio do materiałów i urządzeń o podobnym przeznaczeniu, nawet jeśli nie zostały wymienione w klasyfikacji.


Rozdział 2: Posiadanie i użycie broni

Sekcja 98.

    • Posiadanie broni kategorii 0 jest dozwolone, chyba że użyta zostanie w celu popełnienia przestępstwa.
    • Użycie broni kategorii 0 do czynu zabronionego skutkuje zaostrzeniem odpowiedzialności karnej.

Sekcja 99.

    • Kto posiada broń kategorii 1 bez wymaganego zezwolenia, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 2 lat oraz grzywnie od 2000 do 10000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 100.

    • Kto posiada broń kategorii 2 bez wymaganego zezwolenia, podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 4 lat oraz grzywnie od 4000 do 20000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 101.

    • Kto posiada broń kategorii 3 bez wymaganego zezwolenia, podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 3 lat oraz grzywnie od 3000 do 15000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 102.

    • Kto posiada broń kategorii 4 bez wymaganego zezwolenia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat oraz grzywnie w wysokości od 10000 do 50000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 103.

    • Kto posiada broń kategorii 5 bez rejestracji i wymaganego zezwolenia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 1 lat oraz grzywnie od 1000 do 5000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 104.

    • Kto używa broni jakiegokolwiek rodzaju w miejscu publicznym w sposób zagrażający życiu, zdrowiu lub mieniu innych osób, podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat oraz grzywnie od 5000 do 25000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 105.

    • Kto nosi lub używa broni w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem substancji kontrolowanych, podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 4 lat, grzywnie oraz cofnięciu licencji na posiadanie broni.


Rozdział 3: Handel i modyfikacja broni

Sekcja 106.

    • Kto dokonuje obrotu bronią bez wymaganego zezwolenia, dopuszcza się przestępstwa handlu bronią.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 8 lat oraz grzywnie w wysokości od 10000 do 60000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 107.

    • Kto sprzedaje, przekazuje lub udostępnia broń osobie nieposiadającej wymaganego zezwolenia, podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 6 lat oraz grzywnie.

Sekcja 108.

    • Kto wprowadza na terytorium Stanu San Andreas broń kategorii 1-5 bez wymaganego zezwolenia celnego i licencji, podlega karze pozbawienia wolności od 4 do 10 lat oraz przepadkowi przewożonej broni.

Sekcja 109.

    • Kto dokonuje przeróbki broni w celu zwiększenia jej siły ognia, zmiany trybu strzału lub w inny sposób zwiększający zagrożenie dla życia i zdrowia, podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat oraz grzywnie.

Sekcja 110.

    • Kto wytwarza broń improwizowaną, urządzenia wybuchowe lub inne narzędzia rażenia masowego bez wymaganego zezwolenia, podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz grzywnie od 15000 do 75000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 111.

    • Licencjonowany sprzedawca, który świadomie narusza przepisy niniejszego Kodeksu, w szczególności poprzez brak weryfikacji nabywcy lub fałszowanie dokumentacji, podlega cofnięciu licencji, karze pozbawienia wolności od 2 do 6 lat, oraz karą grzywny w wysokości od 10000 do 50000 dolarów amerykańskich.


Rozdział 4: Materiały wybuchowe

Sekcja 112.

    • Kto bez wymaganego zezwolenia posiada materiały wybuchowe lub urządzenia wybuchowe, podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 12 lat oraz karze grzywny w wysokości od 20000 do 100000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 113.

    • Kto nielegalnie produkuje lub modyfikuje materiały wybuchowe, podlega karze pozbawienia wolności od 7 do 15 lat oraz przepadkowi wytworzonych materiałów i narzędzi służących do ich produkcji.

Sekcja 114.

    • Kto dokonuje nielegalnego obrotu materiałami wybuchowymi, w szczególności sprzedaży, dostarczania, ukrywania lub przewożenia, podlega karze pozbawienia wolności od 8 do 18 lat oraz grzywnie od 30000 do 150000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 115.

    • Kto używa materiałów wybuchowych w sposób stwarzający zagrożenie dla życia, zdrowia lub mienia wielu osób, podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 25 lat.

Sekcja 116.

    • Jeżeli skutkiem użycia materiałów wybuchowych jest ciężki uszczerbek na zdrowiu co najmniej jednej osoby, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 15 do 30 lat.

Sekcja 117.

    • Jeżeli skutkiem użycia materiałów wybuchowych jest śmierć człowieka lub wielu osób, sprawca podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci, a także obowiązkowi zadośćuczynienia rodzinom ofiar.

TYTUŁ VI — Narkotyki i substancje kontrolowane

Rozdział 1: Definicje i progi ilościowe

Sekcja 118.

    • Narkotykami i substancjami kontrolowanymi w rozumieniu niniejszego Kodeksu są środki odurzające, substancje psychotropowe, ich pochodne oraz prekursory, których posiadanie, produkcja lub obrót są ograniczone bądź zakazane na mocy prawa Stanu San Andreas.

Sekcja 119.

    • Dla celów niniejszego Kodeksu wyróżnia się:
      • Narkotyki miękkie - substancje o niższym stopniu uzależnienia i szkodliwości społecznej, w szczególności marihuana, haszysz, grzyby halucynogenne.
      • Narkotyki twarde - substancje o wysokim stopniu uzależnienia, dużej toksyczności i poważnym zagrożeniu społecznym, w szczególności kokaina, heroina, amfetamina, metamfetamina, LSD, fentanyl i ich pochodne.

Sekcja 120.

    • Marihuana - posiadanie do 12 gramów marihuany uznaje się za legalne i przeznaczone na własny użytek.
    • Posiadanie marihuany powyżej 12 gramów stanowi naruszenie prawa i podlega odpowiedzialności karnej.
    • Wszystkie inne narkotyki i substancje kontrolowane są nielegalne w każdej ilości, z wyjątkiem przypadków określonych w niniejszym Kodeksie.

Sekcja 121.

    • Na potrzeby kwalifikacji czynów przyjmuje się następujące przedziały ilościowe substancji kontrolowanych:
      • 10 g,
      • 20 g,
      • 100 g,
      • 250 g,
      • 500 g,
      • 1 kg.

Sekcja 122.

    • Posiadanie ilości przekraczającej progi określone w Sekcji 121 uznaje się za przestępstwo posiadania substancji kontrolowanych.
    • Posiadanie ilości większych niż 50 g marihuany lub 10 g innych substancji kontrolowanych uznaje się za posiadanie w celu dalszego obrotu.
    • Posiadanie ilości przekraczających 1 kg uznaje się za ilości hurtowe, które podlegają najsurowszej odpowiedzialności karnej.

Sekcja 123.

    • Wyjątki od odpowiedzialności karnej zachodzą w przypadku:
      • posiadania marihuany lub innych substancji na podstawie recepty lekarskiej,
      • legalnego zastosowania substancji w celach medycznych lub naukowych,
      • przypadków przewidzianych prawem federalnym lub stanowymi przepisami szczególnymi.

Sekcja 124.

    • Wszystkie substancje kontrolowane podlegają konfiskacie i zniszczeniu zgodnie z procedurami określonymi przez prawo Stanu San Andreas, z wyjątkiem przypadków ich wykorzystania jako dowodów w postępowaniu karnym.


Rozdział 2: Posiadanie narkotyków

Sekcja 125.

    • Kto posiada substancje miękkie do 20g, podlega karze grzywny w wysokości od 200 do 1000 dolarów amerykańskich lub karze pozbawienia wolności od 1 do 3 miesięcy.

Sekcja 126.

    • Kto posiada substancje miękkie w ilości powyżej 20 g do 100 g, podlega karze grzywny w wysokości od 1000 do 3000 dolarów amerykańskich lub karze pozbawienia wolności od 8 miesięcy do 2 lat.

Sekcja 127.

    • Kto posiada substancje miękkie w ilości powyżej 100 g do 250 g, podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 4 lat oraz karze grzywny w wysokości od 3000 do 8000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 128.

    • Kto posiada substancje miękkie w ilości powyżej 250 g do 500 g, podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 5 lat oraz grzywnie od 8000 do 15000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 129.

    • Kto posiada substancje miękkie w ilości powyżej 500 g do 1 kg, podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 8 lat oraz karze grzywny w wysokości od 15000 do 20000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 130.

    • Kto posiada substancje miękkie w ilości powyżej 1 kg, podlega karze pozbawienia wolności od 8 lat do 15 a także karze grzywny od 20000 do 60000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 131.

    • Kto posiada substancje twarde w ilości do 10 g, podlega karze pozbawienia wolności od 4 miesięcy do roku oraz grzywnie w wysokości od 1000 do 4000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 132.

    • Kto posiada substancje twarde w ilości powyżej 10 g do 50 g, podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 3 lat oraz karze grzywny w wysokości od 3500 do 7000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 133.

    • Kto posiada substancje twarde w ilości powyżej 50 g do 100 g, podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 6 lat oraz grzywnie od 6000 do 10000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 134.

    • Kto posiada substancje twarde w ilości powyżej 100 g do 250 g, podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 10 lat oraz karze grzywny od 12000 do 18000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 135.

    • Kto posiada substancje twarde w ilości powyżej 250 g do 500 g, podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 15 lat oraz karze grzywny w wysokości od 20000 do 30000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 136.

    • Kto posiada substancje twarde w ilości powyżej 500 g do 1 kg, podlega karze pozbawienia wolności od 15 do 20 lat, grzywnie od 35000 do 50000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 137.

    • Kto posiada substancje twarde w ilości powyżej 1 kg, podlega karze pozbawienia wolności od 20 lat do dożywotniego pozbawienia wolności, a także karze grzywny od 50000 do 150000 dolarów amerykańskich.


Rozdział 3: Produkcja i handel narkotykami

Sekcja 138.

    • Kto wytwarza, przetwarza lub przygotowuje substancje kontrolowane bez wymaganego zezwolenia, dopuszcza się produkcji substancji kontrolowanych.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz karze grzywny w wysokości od 20000 do 100000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 139.

    • Jeżeli produkcja dotyczy ilości hurtowych powyżej 1 kg substancji miękkich lub powyżej 500 g substancji twardych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 15 lat do dożywotniego pozbawienia wolności oraz karze grzywny w wysokości od 100000 do 500000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 140.

    • Kto oferuje, sprzedaje lub przekazuje innym osobom substancje kontrolowane w ilości do 100 g substancji miękkich lub 50 g substancji twardych, dopuszcza się handlu detalicznego.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 8 lat oraz grzywnie od 10000 do 50000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 141.

    • Kto oferuje, sprzedaje lub przekazuje substancje kontrolowane w ilościach przekraczających progi detaliczne, dopuszcza się handlu hurtowego.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 10 lat do 25 oraz grzywnie w wysokości od 50000 do 250000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 142.

    • Kto przewozi, przerzuca, przesyła lub w inny sposób wprowadza substancje kontrolowane przez granice stanu lub poza terytorium Stanu San Andreas, dopuszcza się przemytu narkotyków.
    • Przemyt podlega karze pozbawienia wolności od 15 lat do dożywotniego pozbawienia wolności oraz grzywnie od 100000 do 500000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 143.

    • Jeżeli przemyt dotyczy ilości hurtowych powyżej 10 kg substancji miękkich lub powyżej 5 kg substancji twardych, sprawca podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci oraz konfiskacie całego mienia pochodzącego z przestępstwa.

Sekcja 144.

    • Kto wprowadza do obrotu substancje kontrolowane na terenie instytucji edukacyjnych, zakładów karnych, placówek opiekuńczych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 20 lat oraz dodatkowej karze grzywny w wysokości od 50000 do 200000 dolarów amerykańskich.


Rozdział 4: Organizacja i finansowanie przestępczości narkotykowej

Sekcja 145.

    • Kto organizuje, kieruje lub w inny sposób zarządza grupą, której celem jest produkcja, handel lub przemyt substancji kontrolowanych, podlega karze pozbawienia wolności od 15 do 30 lat oraz grzywnie w wysokości od 150000 do 750000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 146.

    • Kto uczestniczy w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się działalnością narkotykową, podlega karze pozbawienia wolności od 8 do 15 lat oraz karze grzywny w wysokości od 50000 do 250000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 147.

    • Kto udziela pomocy, zapewnia ochronę, ukrywa lub w inny sposób wspiera działalność grupy przestępczej zajmującej się obrotem substancjami kontrolowanymi, podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 12 lat.

Sekcja 148.

    • Kto finansuje, inwestuje, udostępnia środki pieniężne lub inne zasoby w celu umożliwienia produkcji, handlu lub przemytu substancji kontrolowanych, dopuszcza się finansowania przestępczości narkotykowej.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 20 lat oraz konfiskacie środków i mienia pochodzącego z przestępstwa.

Sekcja 149.

    • Kto dokonuje prania pieniędzy pochodzących z działalności narkotykowej, w szczególności poprzez lokowanie środków w legalnych przedsiębiorstwach, transfery bankowe lub obrót majątkiem, podlega karze pozbawienia wolności od 8 do 18 lat oraz konfiskacie mienia.

Sekcja 150.

    • Jeżeli przestępstwa określone w niniejszym rozdziale popełniono w ramach struktur mafijnych lub kartelowych działających w kilku hrabstwach, sprawca podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci.

TYTUŁ VII — Organizacje przestępcze i korupcja

Rozdział 1: Organizacje przestępcze

Sekcja 151.

    • Kto tworzy, organizuje lub kieruje strukturą mającą na celu popełnianie przestępstw określonych w niniejszym Kodeksie, dopuszcza się przestępstwa założenia organizacji przestępczej.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 25 lat, grzywnie w wysokości od 100000 do 500000 dolarów amerykańskich oraz konfiskacie mienia związanego z działalnością organizacji.

Sekcja 152.

    • Kto dobrowolnie wstępuje do organizacji przestępczej, podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat oraz grzywnie od 15000 do 75000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 153.

    • Kto świadomie działa na rzecz organizacji przestępczej, w szczególności poprzez:
      • udzielanie schronienia,
      • dostarczanie środków, informacji lub broni,
      • ukrywanie dochodów,
    dopuszcza się wspierania organizacji przestępczej.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 12 lat oraz grzywnie od 25000 do 100000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 154.

    • Kto czerpie korzyści majątkowe z działalności organizacji przestępczej, w szczególności poprzez pranie pieniędzy, inwestowanie środków lub wykorzystywanie struktur gospodarczych, podlega karze pozbawienia wolności od 8 do 18 lat, grzywnie od 50000 do 250000 dolarów amerykańskich oraz konfiskacie całego mienia pochodzącego z przestępstwa.

Sekcja 155.

    • Jeżeli organizacja przestępcza działa w ramach struktur mafijnych, karteli lub gangów działających transgranicznie, członkowie podlegają karze dożywotniego pozbawienia wolności lub karze śmierci.

Sekcja 156.

    • Członek organizacji przestępczej, który dobrowolnie ujawni przed organami ścigania istotne informacje prowadzące do rozbicia organizacji lub ujawnienia jej majątku, może skorzystać z nadzwyczajnego złagodzenia kary albo zwolnienia z odpowiedzialności karnej.


Rozdział 2: Korupcja i nadużycia

Sekcja 157.

    • Kto oferuje, obiecuje lub wręcza funkcjonariuszowi publicznemu korzyść majątkową lub osobistą w zamian za działanie lub zaniechanie w związku z pełnioną funkcją, dopuszcza się przekupstwa funkcjonariusza publicznego.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat oraz grzywnie od 20000 do 100000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 158.

    • Kto jako funkcjonariusz publiczny żąda, przyjmuje lub godzi się na przyjęcie korzyści majątkowej lub osobistej w związku z pełnioną funkcją, dopuszcza się korupcji.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat, grzywnie od 30000 do 150000 dolarów amerykańskich, a także utracie prawa do pełnienia funkcji publicznych na okres od 10 do 25 lat lub dożywotnio.

Sekcja 159.

    • Kto wykorzystuje swoje stanowisko publiczne lub wpływy polityczne w celu osiągnięcia nienależnej korzyści dla siebie lub osób trzecich, dopuszcza się handlu wpływami.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 4 do 12 lat oraz grzywnie w wysokości 50000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 160.

    • Kto jako funkcjonariusz publiczny przekracza swoje uprawnienia lub nie dopełnia obowiązków w celu osiągnięcia korzyści lub wyrządzenia szkody innemu, dopuszcza się nadużycia władzy.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat oraz grzywnie od 15000 do 75000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 161.

    • Kto sprzeniewierza środki publiczne, majątek instytucji państwowej lub fundusze powierzone do zarządzania, dopuszcza się defraudacji środków publicznych.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz obowiązkowi zwrotu całości nienależnie uzyskanych środków.

Sekcja 162.

    • Jeżeli czynów określonych w niniejszym rozdziale dopuszcza się osoba pełniąca wysokie stanowisko państwowe, kara ulega zaostrzeniu do dożywotniego pozbawienia wolności lub kary śmierci.


Rozdział 3: Fałszerstwa i dokumenty

Sekcja 163.

    • Kto podrabia, przerabia lub w inny sposób fałszuje dokument w celu użycia go jako autentycznego, dopuszcza się fałszerstwa dokumentu.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 7 lat oraz grzywnie od 5000 do 30000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 164.

    • Kto używa dokumentu podrobionego, przerobionego lub uzyskanego w sposób nielegalny, dopuszcza się posługiwania się fałszywym dokumentem.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 5 lat.

Sekcja 165.

    • Kto wyrabia, sprzedaje lub udostępnia dokumenty fałszywe w celu umożliwienia ich wykorzystania przez inne osoby, podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 10 lat oraz przepadkowi mienia służącego do fałszowania.

Sekcja 166.

    • Kto fałszuje lub bezprawnie używa dokumentów urzędowych wydawanych przez instytucje państwowe, w szczególności dowodów tożsamości, paszportów, legitymacji służbowych lub aktów prawnych, podlega karze pozbawienia wolności od 4 do 12 lat.

Sekcja 167.

    • Kto wprowadza do obiegu fałszywe pieniądze, papiery wartościowe lub inne instrumenty finansowe, dopuszcza się fałszerstwa środków płatniczych.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 15 lat oraz karze grzywny od 25000 do 150000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 168.

    • Jeżeli fałszerstwo dokumentów lub środków płatniczych ma charakter masowy, zorganizowany lub transgraniczny, kara może wynosić dożywotnie pozbawienie wolności.


Rozdział 4: Przestępstwa związane z działalnością publiczną

Sekcja 169.

    • Kto podszywa się pod funkcjonariusza publicznego w celu uzyskania nienależnych korzyści, wpływu na innych lub popełnienia przestępstwa, podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 8 lat.

Sekcja 170.

    • Kto bezprawnie używa elementów umundurowania, odznak, identyfikatorów lub wyposażenia służb publicznych, dopuszcza się bezprawnego posługiwania się atrybutami funkcjonariusza.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 2000 do 10000 dolarów amerykańskich lub karze pozbawienia wolności do 3 lat.

Sekcja 171.

    • Kto wchodzi w posiadanie, przechowuje lub wykorzystuje wyposażenie służb publicznych bez stosownego uprawnienia, dopuszcza się bezprawnego posiadania wyposażenia służb publicznych.
    • Czyn ten podlega karze pozbawienia wolności od 1 do 5 lat oraz karze grzywny w wysokości od 5000 do 25000 dolarów amerykańskich.

Sekcja 172.

    • Kto utrudnia, zakłóca lub uniemożliwia działanie instytucji publicznych lub urzędów dopuszcza się zakłócania działalności publicznej.
    • Czyn ten podlega karze grzywny od 3000 do 15000 dolarów amerykańskich lub pozbawienia wolności od 1 do 4 lat.

Sekcja 173.

    • Jeżeli przestępstwa określone w niniejszym rozdziale popełniono w czasie stanu wyjątkowego, klęski żywiołowej lub innego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego, kara ulega zaostrzeniu do 15 lat pozbawienia wolności lub dożywotniego pozbawienia wolności.

TYTUŁ VIII — Przepisy końcowe

Rozdział 1: Recydywa i obostrzenia kar

Sekcja 174.

    • Recydywistą jest osoba, która popełnia przestępstwo w czasie, gdy była już prawomocnie skazana za inne przestępstwo określone w niniejszym Kodeksie.

Sekcja 175.

    • W przypadku recydywy sąd może:
      • podwyższyć dolną i górną granicę ustawowego zagrożenia karą o 50%,
      • orzec dodatkowe kary i środki karne, w szczególności zakaz prowadzenia działalności, konfiskatę mienia, nadzór kuratora,
      • wykluczyć możliwość warunkowego zwolnienia.

Sekcja 176.

    • Recydywa szczególna zachodzi, gdy sprawca:
      • popełnia kolejne przestępstwo tożsamego rodzaju,
      • działa w ramach organizacji przestępczej lub grupy zbrojnej,
      • w okresie do tygodnia od odbycia kary ponownie dopuszcza się przestępstwa o wysokiej szkodliwości społecznej.


Rozdział 2: Świadek koronny i ochrona świadków

Sekcja 177.

    • Świadkiem koronnym może zostać osoba, która:
      • uczestniczyła w działalności przestępczej,
      • ujawnia organom ścigania istotne informacje dotyczące organizacji przestępczej, współsprawców lub planowanych przestępstw,
      • podejmie współpracę i złoży pełne zeznania przed sądem.

Sekcja 178.

    • Świadek koronny może uzyskać:
      • nadzwyczajne złagodzenie kary,
      • odstąpienie od jej wymierzenia,
      • ochronę tożsamości i miejsca pobytu.

Sekcja 179.

    • W ramach programu ochrony świadków stosuje się w szczególności:
      • zmianę danych osobowych i miejsca zamieszkania,
      • nadanie nowej tożsamości,
      • ochronę policyjną,
      • pomoc finansową i zawodową w procesie resocjalizacji.

Sekcja 180.

    • Świadek koronny traci ochronę i przywileje, jeżeli zataił istotne informacje, złożył fałszywe zeznania lub powrócił do działalności przestępczej.


Rozdział 3: Zatarcie skazania i rehabilitacja

Sekcja 181.

    • Zatarcie skazania polega na uznaniu skazania za niebyłe po upływie określonego czasu od wykonania lub darowania kary.

Sekcja 182.

    • Okresy wymagane do zatarcia skazania wynoszą:
      • w przypadku grzywny - 2 tygodnie,
      • w przypadku kary ograniczenia wolności - miesiąc,
      • w przypadku kary pozbawienia wolności do 10 lat – 3 miesiące,
      • w przypadku kary pozbawienia wolności powyżej 10 lat – 6 miesięcy.

Sekcja 183.

    • Zatarcie nie następuje w przypadku skazania na:
      • dożywotnie pozbawienie wolności,
      • karę śmierci,
      • poważne przestępstwa przeciwko ludzkości, bezpieczeństwu państwa oraz terroryzmowi.

Sekcja 184.

    • Osoba, wobec której nastąpiło zatarcie skazania, jest traktowana jak niekarana. Dane w rejestrze karnym podlegają usunięciu lub anonimizacji.


Rozdział 4: Przedawnienie karalności i stosowanie prawa

Sekcja 185.

    • Przedawnienie karalności oznacza, że po upływie określonego czasu od popełnienia przestępstwa nie wszczyna się ani nie prowadzi postępowania karnego.

Sekcja 186.

    • Terminy przedawnienia wynoszą:
      • miesiąc – w przypadku wykroczeń,
      • 2 miesiące – w przypadku występków,
      • 4 miesięcy – w przypadku zbrodni,
      • brak przedawnienia – w przypadku zbrodni najcięższych, w szczególności zabójstwa, ludobójstwa, terroryzmu, handlu ludźmi.

Sekcja 187.

    • Przedawnienie wykonania kary następuje po:
      • miesiąca od orzeczenia grzywny,
      • 4 miesięcy od orzeczenia pozbawienia wolności,
      • brak przedawnienia w przypadku dożywocia i kary śmierci.




























Cały dokument został sporządzony przez osobę z nickiem na discordzie BrokenRix. Zabrania sie kopiowania i wykorzystywania niniejszego dokumentu bez uprzedniego poinformowania i zgody właściciela.